ملودی دوست داشتن
267
پس از مدت ها تعقیب و گریز مجرم و پلیس،
سرانجام مجرم به سر کوچه اي رسید.
"خدا کند بن بست نباشد."
این را گفت و به سوي انتهاي کوچه شروع به دویدن کرد.پلیس نیز پیش خود گفت:
"خدا کند بن بست باشد!"
با این امید به دنبال مجرم دوید...در انتهاي کوچه، کوچه اي دیگر به سمت چپ گشوده بود.مجرم باهمان امید "بن بست نبودن"
پلیس نیز با امید "بن بست بودن"
هر دو به دویدن ادامه دادند.در سر پیچ نهم مجرم با همین امید باز شروع به دویدن کرد؛
اما وقتی به انتهاي کوچه رسید، با تعجب دید کوچه بن بست است.
ناگزیر
برچسب:
نویسنده: پرنیا حسین‌پور